Is je relatie uit, loop je opeens met een rekenmachine door de supermarkt. Omdat je geen cent kunt verspillen. Vooral vrouwen blijven vaak berooid achter na een scheiding. In Blut na de break-up spreekt Metro met lezers die in financieel zwaar weer belandden na hun scheiding. Deze week: Mirjam van Otterlo (47), die bij de scheiding van haar man te horen kreeg dat hij geen cent had.
Mirjam: “Het was de dag voor de verjaardag van mijn jongste dochter. Met mijn oudste dochter was ik ballonnen en slingers aan het ophangen, maar ik voelde dat er iets aan de hand was met mijn man. Dus ik vroeg onze dochter om even naar boven te gaan, zodat ik met haar vader kon praten. Toen ik aan mijn man vroeg wat er aan de hand was, gaf hij eerst ontwijkende antwoorden. Uiteindelijk keek hij me aan en zei hij: ‘Ik weet het eigenlijk allemaal niet.’
Twintig jaar waren we al samen en we hebben drie kinderen, tieners destijds. We waren tien jaar getrouwd. Die avond vroeg ik: ‘Wat weet je niet?’ Hij had het gevoel dat hij moest kiezen, zei hij. Mijn man werkte op dat moment in het buitenland en reisde heen en weer. ‘Tussen wat?’, vroeg ik. ‘Mijn werk en mijn gezin.’
Ik begreep er niets van, maar zei: ‘Dan wil ik dat je nu naar je ouders gaat. Ga er maar een nachtje over slapen, dan praten we morgen verder.’ De volgende ochtend, op mijn dochters verjaardag, kwam hij terug en pakte hij boven twee koffers in. Hij droeg ze naar beneden en ging in de woonkamer staan. Ik zat op de bank met de kinderen, die heel hard aan het huilen waren. ‘Papa, ga je weg?’, vroegen ze hem. ‘Ja, ik ga weg.’ De kinderen zeggen dat ze hem tot de dag van vandaag nog zien staan met z’n koffers.
Berooid na de scheiding: het regelen van de financiën
We hadden het allemaal goed voor elkaar, daarvoor. We hadden drie jaar in Zuid-Afrika gewoond en daar een succesvol bedrijf gerund, maar we moesten vanwege visumproblemen terug naar Nederland. We waren van plan zo snel mogelijk weer te emigreren. Om dat te kunnen doen, kochten we een huis in Nederland en ging mijn man in Zwitserland werken, zo konden we een buffer opbouwen.
Mijn man wilde nooit dat ik ging werken, hij vond dat ik in Nederland beter thuis kon blijven voor de kinderen. Straks zouden we samen ons bedrijf weer op poten zetten, verzekerde hij me: ‘Je hoeft niet te werken, we hebben het goed genoeg.’ Na een tijdje verkochten we het huis in Nederland met het plan om weer in Zuid-Afrika te gaan wonen. We maakten flinke winst, want we hadden die woning goed verbouwd.
Toen we uit elkaar gingen, was er dus geld. Naast het huis in Nederland, hadden we ook ons huis en het goedlopende bedrijf in Zuid-Afrika verkocht en mijn ex had bovendien een goede baan in Zwitserland. Maar toen de mediator hem vroeg om zijn financiën te overleggen, had hij niks meer. Het geld was weg… alles.
Ons geld stond op zijn naam, niet op gezamenlijke bankrekeningen. En je kunt dan niks, behalve er een rechtszaak van maken. Maar de mediator zei dat ik geen poot had om op te staan, want ik kon niet aantonen welke rekeningen mijn man had of waar hij die had. Ik voelde me genaaid, maar ik was ook in paniek en wanhopig.
Blut na breakup
Mijn man was kostwinner, dus toen hij vertrok, had ik van de ene op de andere dag geen inkomen meer. Drie keer heb ik hem geappt of hij alsjeblieft boodschappen wilde betalen. Ik moest geld lenen bij vrienden om te kunnen leven, met de kinderen. Het contact met hun vader ging vooral per mail, hij was er gewoon niet meer. Na de scheiding heb ik hem nog drie keer gezien en de kinderen twee keer.
De mediator zei tegen mijn ex dat hij mij moest helpen: ‘Je bent wel nog steeds getrouwd en je bent ook verantwoordelijk voor je kinderen.’ Hij moest meebetalen aan een woning voor ons, in de particuliere huursector, want anders stonden we op straat. Het huis was immers verkocht. Om alimentatie te krijgen, moest ik eerst wachten op een uitspraak van de rechter. Bij ons is het uiteindelijk nog best snel gegaan, we hebben er zeven maanden over gedaan. Bij de meeste stellen duurt dat nog veel langer.
Financieel is het nooit meer helemaal goed gekomen. Uiteindelijk moest ik ook dat huurhuis uit, mijn ex zegde de huur op. Ik heb geen inschrijfjaren meer voor sociale huur, omdat ik in het buitenland gewoond heb. Wat ik al vijf jaar doe, is roeien met de riemen die ik heb. Veel te veel werken, extra klusjes doen… Dat is het leven waarin ik ben beland.
Lichtpunt
Al eerder vroeg ik op de school van de kinderen of ik daar iets nuttigs kon doen, omdat ik gek werd van het alleen maar thuis zijn in coronatijd. Na de scheiding kon ik daar gelukkig meer uren maken, waardoor ik in elk geval wat geld had om voor mijn kinderen te zorgen.
En nu
Je gaat zoiets geks in, in je eigen hoofd. Wat heb ik gemist? Ben ik nou gek? Wat is hier gebeurd? Op een gegeven moment heb ik de hele WhatsApp-geschiedenis tussen mijn ex en mij uitgeprint. Ik ben aan tafel gaan zitten en heb zitten lezen met een markeerstift, om erachter te komen waar ik signalen gemist had. Maar ik zag dat als ik hem per app vroeg of er iets was, hij boos reageerde: ‘Doe normaal, wat denk je wel niet?’ Dus dan dacht ik: ik zal het wel fout hebben.
Nog steeds moet ik elk dubbeltje omdraaien. Elke maand is te lang en ik weet tegen het einde niet meer hoe ik m’n boodschappen moet betalen. Een paar maanden geleden heb ik via via een auto kunnen kopen, maar bij de apk werd die afgekeurd. Repareren kostte 700 euro. Godzijdank kon ik dat laten doen bij een bevriende garage en een betalingsregeling treffen, waar ik mijn vakantiegeld voor gebruik.
Maar het ergste is niet het geld, dat is nog steeds dat hij vertrok op de verjaardag van zijn jongste dochter. Zij is nu 17 geworden, maar wil haar verjaardag sindsdien niet meer vieren.
Tips
Volg je onderbuikgevoel en laat je vragen niet wegwuiven. En laat je niet verrassen, ik denk dat dat echt de allerbelangrijkste les is van alles. Ik had eerder moeten bedenken: hoezo zegt hij ‘je hoeft niet te werken’? Ik had meer inzicht moeten hebben in de administratie. Hij was altijd degene die alle financiën regelde en daar mocht ik me niet mee bemoeien.”
Wat zegt financieel expert Wendy Struijk van Revolution Finance?
Wendy: “De mediator zei dat Mirjam in een rechtszaak geen poot zou hebben om op te staan, wat betreft de bankrekeningen met het verdwenen geld die op naam van de ex zouden staan. Maar als je getrouwd bent in gemeenschap van goederen, heb je recht op de helft van alle bezittingen. Dus ook de bankrekeningen in het buitenland.
Over het algemeen weet de Belastingdienst welke bankrekeningen er zijn, binnen Europa. Daarnaast kan een advocaat of forensisch accountant onderzoek instellen naar de bestemmingen van transacties. Dat is zelfs bij wet geregeld, om verschuiving van vermogen en om een eerlijke verdeling van het vermogen te garanderen. Laat je dus niet ontmoedigen door een mediator, maar win advies in van een deskundige op dit gebied.
Zorg dat je in een relatie op de hoogte bent van belangrijke zaken als financiën, ook die van de ander. Stel zo nu en dan vragen als jouw partner degene is die jullie financiën beheert. Neem bijvoorbeeld een periodiek moment om de stand van zaken met elkaar door te nemen. Zo kom je achteraf niet snel voor verrassingen te staan.”
Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:
- Wetenschappers ontdekken opvallend effect van cafeïne: geheugen herstelt deels na slaaptekort
- Mirjam (47) bleef berooid achter na haar scheiding: ‘Kreeg te horen dat hij geen cent had, ik moest geld lenen voor boodschappen’
- De Spaarrekening van Jacques (48): ‘Er staat 81.000 euro op’
- Strafrechtadvocaat Job Knoester ergert zich groen en geel aan nieuwtjes over Gordon: ‘Als hij een scheet laat…’
- Moeder en reisblogger Evy van Kan ziet dé oplossing voor dure vakanties: ‘Gezinnen betalen nu de hoofdprijs’
