Nieuws

met een paar mensen een nieuw bestaan opbouwen en falen

Het moet voor velen een droom zijn: weg van alles en iedereen om een totaal nieuw bestaan op een afgelegen plek opbouwen. Dat een droom ook een nachtmerrie en één grote puinhoop kan worden, bewijst de film Eden.

En let op: dit is geen verzonnen verhaaltje. Eden – met Sydney Sweeney – is waargebeurd, in de jaren ’30 van de vorige eeuw. Het was een soort Utopia, dat tot 2019 bij SBS6 op tv te zien was. Dat speelde zich echter af bij Laren, niet ver van snelweg A1. Het nieuwe bestaan in Eden werd opgebouwd op het onbewoonde Galápagos-eiland Floreana, ten westen van Ecuador.

Eden draait vanaf morgen in de Nederlandse bioscopen. Metro zag hem al voor de Filmrecensie van de Week.

Duitse arts wilde zijn eigen Eden

De film is gebaseerd op het verhaal van de Duitse arts Friedrich Ritter (gespeeld door Jude Law). In de nasleep van de Eerste Wereldoorlog was de economie overal ingestort en fascisme greep om zich heen. Ritter was het zat en hij besloot met zijn vrouw Dore (Vanessa Kirby) een nieuw bestaan op te bouwen, zijn eigen Eden, ver weg van de rest van de mensheid. Vastberaden begon daar hij een filosofie te schrijven ‘om de mensheid’ te redden.

Jude Law en Vanessa Kirby als Friedrich Ritter en zijn vrouw Dore. Foto: Jasin Boland

Makkelijk was het er niet. Floreana is namelijk een eiland zonder water. Je moet je redden met de regen die je opvangt. Soms kwam er een boot langs het eiland, die brieven van Ritter meenam. Zijn verhaal verscheen in kranten en tijdschriften en de arts en zijn idee werden als een sensatie gezien. Daar had hij zelf geen weet van.

Weinig mensen, toch een klerezooi

Dit Eden bij Zuid-Amerika trok ook de aandacht van de getraumatiseerde oorlogsveteraan Heinz Wittmer (Daniel Brühl). Met zijn jonge vrouw Margret (Sydney Sweeney) en aan tuberculose lijdende zoon uit een eerder huwelijk, vertrok hij naar Floreana. Ze werden op z’n zachtst gezegd niet bepaald welkom geheten. De rust werd ook nog eens verstoord door de excentrieke, zelfbenoemde barones Eloise (Ana de Armas) en haar hulpjes. Zij zag zichzelf als ‘de belichaming van het perfectionisme’.

Vanaf toen ging het fout, fouter, foutst. Ook al waren ze op het eiland nog altijd – er werd wel een kindje geboren – met heel weinig: het wordt een klerezooi. Eloise wilde op Floreana het meest exclusieve resort ooit voor miljonairs laten bouwen en haar plan en plotselinge komst leidden tot hebzucht en manipulatie.

Eden Jude Law Sydney Sweeney
Jude Law en Sydney Sweeney. Foto: Jasin Boland

Sydney Sweeney, een godvergeten acteertalent

De barones spreekt Engels met een totaal overdreven Franse tongval, maar is wel het gaafste personage om bij deze Eden naar te kijken. Geniet verder vooral van Sydney Sweeney. Het is jammer dat zo’n beetje de halve wereld een mening moest hebben over een spijkerbroekenreclame, met Sweeney als gezicht (en benen). Het was weer eens zo’n ophefgevalletje dat iedereen weer snel vergeten is. We zouden het daardoor bijna niet meer hebben over het feit dat deze Amerikaanse zo’n godvergeten acteertalent is. Maar niet alleen zij zorgt ervoor dat Eden een prima film is. Zo’n verhaal spreekt alleen al tot de verbeelding.

Schitterend detail van Sweeneys personage Margret: zij werd in werkelijkheid 96 jaar en is tot haar dood in het jaar 2000 op Floreana blijven wonen.

Beoordeling uit 5: 4

De volgende keer lees je in de Filmrecensie van de Week over de Nederlandse misdaadfilm Wraak (met Noortje Herlaar, Hamza Othman en Waldemar Torenstra). Wraak is gebaseerd op de gelijknamige bestseller van misdaadjournalisten Wouter Laumans (Parool) en Marijn Schrijver (nu Telegraaf).

Freakier Friday: als je plotseling allemaal in het lichaam van een ander zit

Wandelen in Schotland: zo moet het niét als je met z’n tweetjes gaat

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reacties

What's your reaction?

Leave A Reply

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Related Posts