Anouk.
Eigen foto.
Van geen suiker tot minder eten of een social mediapauze: tijdens de veertigdagentijd proberen veel christenen bewuster te leven. Vier gelovigen vertellen aan Metro hoe zij het dit jaar aanpakken.
Tijdens de veertigdagentijd vasten veel christenen op een of andere wijze, om zo ruimte te maken voor bezinning. Dat kan door periodes niet of minder te eten, maar ook door het zich ontzeggen van een luxe als suiker, alcohol of social media.
De veertigdagentijd loopt van Aswoensdag tot Pasen. In totaal duurt deze periode 46 dagen. Omdat zondagen niet ‘meetellen’, gaat het om 40 daadwerkelijke vastendagen.
Zij doen mee aan de veertigdagentijd
Anouk (29) kijkt geen televisie
„Ik pas al jaren een variant van de veertigdagentijd toe in mijn leven. Van geen social media gebruiken tot minder eten en drinken: alles is een keer voorbij gekomen. Ik denk dat je als christen in de veertigdagentijd even heel eerlijk en kritisch in de spiegel moet kijken. Waar zit het pijnpunt in mijn leven? Waar gaat veel van mijn tijd en aandacht naartoe? En waar wil ik meer mee bezig zijn?
Ik vul het dit jaar op twee manieren in. Ik kijk geen televisie en doe elke dag opdrachten via de veertigdagentijdkalender van de EO. Het is vaak dat je door iets te laten, meer andere dingen kunt doen. Dat ik geen series meer kijk, brengt aan het licht hoeveel ik ermee bezig was. Ik zette zo vaak ruis aan. Series stonden op de achtergrond aan en de avond kabbelde zo rustig voort. Nu zit er een soort gat, dus ik ervaar ook wel onrust. Help, wat moet ik met mijn avonden? Dat maakt pijnlijk duidelijk hoeveel tijd ik eraan kwijt was en hoeveel hoofdruimte dat kostte. Nu denk ik: wil ik dat wel en waar wil ik het dan mee invullen? Daar komt automatisch meer ruimte voor bezinning.
De Slimste Mens is mijn favoriete programma en dat is precies in de 40 dagen begonnen. Dan zeggen mensen: ‘Dat kun je straks dan toch terugkijken’? Ik had ineens het besef: dan moet ik zóveel uur terugkijken. Nu ben ik me er pas van bewust hoeveel tijd daarin zit, terwijl het me weinig oplevert. Ik kan niets meer vertellen van de Slimste Mens van twee jaar geleden. Ik hoop dat ik er na de veertigdagentijd aan gewend ben en dat ik de ruis niet meer aanzet.”
Kristel (34) eet minder
„Ik wilde het eigenlijk altijd wel doen, maar iets hield me tegen. Ik dacht dat ik het niet zou kunnen. Ik heb twee kinderen waarvoor ik moet zorgen. Maar het onderwerp bleef maar terugkomen. Er kwamen zoveel teksten langs over vasten. Tijdens de Bijbelstudie zei ik tegen de meiden: ‘Iets trekt aan mij dat ik dat ook moet gaan doen.’ ’s Nachts werd ik wakker. Ik was helemaal niet lekker, ik had buikpijn en was misselijk. Ik ben een uur lang gaan bidden en toen trok het gevoel weg. Daarna heb ik anderhalve dag bijna niets gegeten. Toen dacht ik nog: wat is er aan de hand? Maar ik voelde me gewoon kiplekker.
Ik heb nagedacht en tot God gebeden. En toen zei ik: ’God, serieus, is dit niet gewoon een teken dat ik moet gaan vasten?’ Ik ben begonnen en dat heb ik volgehouden. Het is niet dat ik helemaal niets eet. Ik eet een ochtend- en een avondmaaltijd. De middagmaaltijd sla ik helemaal over en na het avondeten eet ik niets meer. Het gaat goed. Alleen tussen 14.00 en 15.00 uur is het pittig. Dan heb ik de meeste honger. Dan moet ik het echt van God hebben, anders zou het gewoon niet lukken. Ik merk ook dat mijn lichaam eraan gaat wennen. Normaal gesproken at ik ’s avonds best wel veel en nu heeft mijn lichaam daar helemaal niet zoveel behoefte meer aan.
Ik zie om me heen dat het zoveel doorbraken geeft, in gezinnen en bij jezelf. Zelf merk ik ook al verschil. Ik voel zoveel meer rust en vrede. Ik ben niet meer gejaagd. Dat draag je over op je kinderen. Het is zo fijn thuis. Ik zie aan mijn dochter dat ze tot bloei komt en heel relaxed is. Ik heb geen angst meer dat ik het niet ga volhouden. Je krijgt een ander denkpatroon en ziet dingen anders.
Zara, onze jongste, wordt bijna 4 en gaat over drie weken naar school. Ik zei gisteravond tegen mijn man: God wilde dat ik ging vasten, zodat ik me rustiger en fijner voel. Zij mag nog drie weken bij mij zijn en dan mogen we een hele fijne tijd samen beleven. Dat komt zo mooi bij elkaar. Gods timing is altijd goed.”
Jorn (32) staat stil bij oude teksten
„Ik wilde mezelf deze veertigdagentijd niet uitdagen om elke dag 10 kilometer te lopen of 16 boeken te lezen. Ik heb in voorgaande jaren bijvoorbeeld weleens geen dierlijke producten gegeten, maar nu heb ik eigenlijk niets dat ik specifiek niet ga doen. Maar ook al is het niet zwart op wit gezet, ik ben zelf bewuster bezig.
Ik probeer dingen wat grondiger, radicaler en meer bij de wortel aan te pakken. Met Pasen mag ik preken en met Pasen-nacht mag ik de preek verzorgen. Daarom ben ik veel bezig met de oude teksten, met het verhaal van Jezus in de context van vandaag, in deze chaotische tijd. Ik heb me voorgenomen om langer dan normaal stil te staan bij de context van de verhalen. Waarom was Jezus zo geliefd, maar ook zo veracht? Hoe ging de politieke macht met hem om? Hoe zou het vandaag de dag klinken als iemand radicaal liefdevol is?
Het weer nodigt ook uit om te vertragen, om buiten in de zon te zitten, om dingen wat te laten marineren. De ruimte om dingen te kunnen overdenken, om dingen te kunnen laten, een plekje te laten krijgen. Dat staat voor mij altijd elke lente, richting Pasen, centraal. Ik zoek de momenten waarop ik naar buiten loop en geen muziek en podcast in mijn oren stop, maar gewoon even van de vogels geniet.
Het is niet iets dat van mezelf moet, want dat werkt averechts. Ik ben nooit heel goed geweest in verplichtingen. Dan vind ik het juist lastig om de focus te verleggen naar de wereld en naar God. Dan zou ik veel met mezelf bezig zijn: ‘Kijk eens wat een goede gelovige ik ben.’ Ik heb respect voor mensen die het zo gedisciplineerd en rigide kunnen doen. Maar het zou ook een valkuil kunnen zijn van vasten: je doet minder, dus dan móet er iets gebeuren. Dat is een beetje een mindfuck. Ik denk: doe rustig aan en wees een beetje lief voor jezelf. Laat het maar gebeuren. En als er inspiratie jouw kant op komt, dan komt dat wel. Het is belangrijk dat je ervoor openstaat, maar het is niet afhankelijk van je vasten.”
Daniël (32) gebruikt geen social media en eet minder
„Het is de vierde keer dat ik meedoe aan de veertigdagentijd. Ik doe het elk jaar op een andere manier. Het is altijd weer een beetje zoeken: wat doe ik wel en wat niet? In de kringen waarin ik me bevind, is het niet extreem gebruikelijk om je er heel strikt aan te houden. Maar ik denk dat het goed is om een periode in het jaar te vasten om los te komen van de dagelijkse gang van zaken en je te richten op en de tijd te nemen voor het grotere.
De eerste keer dat ik het deed, was het echt iets unieks. Ik had toen bedacht dat ik geen suiker zou eten. Dat was in een periode dat een aantal mensen in mijn familie jarig was, dus kon ik geen taart eten. Maar ik vind dat het juist wat moeite mag kosten. Ik zou het slap vinden om dan wel taart te eten. Ik vond het die eerste keer heel bijzonder.
Geen social media vind ik het minste dat ik even kan doen. Dan maak ik tijd vrij om te refereren en met het geloof bezig te zijn. Maar ik moet wel mijn best doen om de tijd en ruimte die vrijkomt bewust in te vullen met ‘grote’ dingen. Je vult het snel op met werk of met andere dingen. Dat is altijd nog even zoeken en vind ik het moeilijkst.
De essentie van het vasten is dat je je ergens van onthoudt. Ik vind het vasten, dus minder eten, wel de puurste en meest ‘echte’ vorm, omdat je jezelf dan echt iets lichamelijks ontzegt en honger krijgt. Daardoor ben je de hele dag bezig met waarom je het eigenlijk doet. Je komt in een andere mindset en focus, waardoor je meer tijd en ruimte kunt vrijmaken voor de grote dingen.
Ik kom niet verder dan een aantal keer per week vasten tot aan het avondeten. Mijn idee is dat ik het nog één keer in mijn leven uitbreid naar tenminste 24 uur of een aantal dagen niet. Het eerlijke antwoord is dat ik mezelf daar nog niet toe heb kunnen zetten. Stapje voor stapje.”
Dit zijn de best gelezen artikelen van dit moment:
Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.
