Opvoeden, hadden we er maar een handleiding voor. Het ouderschap gaat gepaard met zowel intense geluksmomenten als met een hoop kopzorgen. Daarom beantwoordt Sofie Vissers, hoofdredacteur van J/M Ouders en moeder van twee kinderen, wekelijks voor Metro een opvoedvraag van ouders. Deze week het dilemma van Jolien (34): „Moet ik meedoen aan het afscheidscadeautje voor de juf?”
Sofie schiet te hulp.
Opvoedvraag: ‘Moet ik meedoen aan het afscheidscadeautje voor de juf?’
Lieve Sofie,
Mijn oudste dochter gaat volgend jaar naar groep 2. Groep 1 heeft zij met vlag en wimpel doorstaan en ze had een erg lieve juf. Deze laatste week zijn ouders geld aan het inzamelen voor een afscheidscadeau voor de juf. Ik vind dat eigenlijk maar overdreven. Het is toch gewoon haar werk? Bovendien heeft mijn dochter volgend jaar dezelfde juf. Kan ik dan altijd nog een kleinigheidje geven. Ik werk zelf in de zorg en ik krijg toch ook geen afscheidscadeautje van iedere patiënt die vertrekt?
Tegelijkertijd voel ik me bezwaard naar de andere ouders toe als ik niets bijdraag. Ik durf niet hardop te zeggen dat ik het overdreven vind en nu heb ik het volgende dilemma: zal ik mijn eigen principes opzij zetten en toch geld overmaken? Of blijf ik bij mezelf en maak ik niets over? Mocht ik voor het laatste kiezen, dan behoeft dat wellicht ook wat uitleg tegenover de andere ouders, maar ik zou niet weten hoe ik dit subtiel kan brengen.
Hoor graag je advies!
Groet,
Jolien
Het antwoord
Lastig Jolien, ik snap je twijfel! Een cadeau voor de juf is geen verplichting, maar een sociale gewoonte op veel scholen en dat kan het ingewikkeld maken. Je wilt trouw blijven aan jezelf, zonder scheef aangekeken te worden.
Je argument is begrijpelijk, want lesgeven is inderdaad het werk van een leerkracht, net zoals zorgen voor patiënten jouw werk is. Tegelijkertijd ervaren veel ouders een juf of meester als iemand die een jaar lang een belangrijke rol heeft gespeeld in het leven van hun kind en dus ook voor hunzelf. Zo’n cadeau is daarom vaak minder een beloning voor het werk, en meer een blijk van waardering.
Vraag jezelf af waar je het meeste ongemak van zult ervaren. Van een kleine bijdrage, terwijl je het principe eigenlijk overdreven vindt? Of van niet meedoen en mogelijk vragen of opmerkingen krijgen? Als het om een bescheiden bedrag gaat, kan het soms prima zijn om de sociale gewoonte voorrang te geven, zonder dat je daarmee je principes overboord gooit.
Maak een bewuste keuze
Voelt dat niet goed, dan mag je ook best besluiten niet mee te doen. Ik vind dat je daar geen uitgebreide verantwoording voor hoeft af te leggen. Een korte reactie als: ‘Ik sla deze keer over, maar ik wens jullie veel plezier met het geven van het cadeau’, is vriendelijk en duidelijk. Welke keuze je ook maakt: laat het een bewuste keuze zijn, niet eentje die alleen door groepsdruk wordt bepaald.
Lees op J/M Ouders het verhaal van Meester Bart (42) over omgaan met ouders in de klas: ‘Die bergen chocola einde schooljaar mogen ze achterwege laten’
Meer weten over kinderen en opvoeding? Deze artikelen zijn de afgelopen tijd goed gelezen:
- Opvoedkundigen hameren op het belang van emotionele intelligentie bij kinderen, iets dat soms vergeten wordt. Zo breng je kinderen die intelligentie bij.
- Ook als je kind al volwassen is, kan er nog weleens strijd tussen jullie ontstaan. Volgens een psycholoog zijn er drie tactieken die je het best kunt toepassen in zo’n situatie.
- Zijn je kinderen onbedoeld verwend? Deze uitspraken van jou als ouder kunnen daaraan bijgedragen hebben.
- Ouders doen regelmatig aan omkopen of dreigen. Denk maar aan: ‘Als je nu meekomt, krijg je thuis een snoepje’. Volgens een kinderarts kun je echter veel beter iets anders doen.
