In de rubriek Financiële fout behandelen we elke week een financiële biecht van een lezer. Van grote financiële misstappen tot de kleinste financiële blunders. Deze week: Tamar (35) dacht slim te sparen, maar zette zichzelf compleet klem. Nicole van Roekel van spaarplatform Raisin geeft tips.
Tamar (35): „Ik wilde iets verstandigs doen met mijn spaargeld. De rente op een gewone spaarrekening was lachwekkend, dus toen ik een mail kreeg van mijn bank met een ‘vast spaardeposito’ met hogere rente, dacht ik: dit is hét moment. Je kon kiezen voor één, drie of vijf jaar. Hoe langer, hoe meer rente. Ik koos voor vijf jaar. Meer rente en minder verleiding om eraan te zitten, dacht ik.
Geen toegang
Ik had op dat moment ruim 12.000 euro gespaard. Niet een megavermogen, maar wel iets waar ik trots op was. Ik zette bijna alles vast, op één klein bufferpotje van 1000 euro na. Want ach, wat kon er nou gebeuren? Ik had een vaste baan, geen grote plannen en geen kinderen. Het leek me veilig.
Binnen drie maanden na het vastzetten van mijn spaargeld verloor ik mijn baan: reorganisatie. Ineens zat ik zonder inkomen. Mijn WW duurde kort, ik had net geen volledig dienstjaar en ik moest van heel weinig rondkomen. Ondertussen stapelden de rekeningen zich op. Mijn wasmachine ging kapot, mijn fiets werd gestolen. En mijn buffer? Die was binnen twee maanden volledig op.
Elke cent nodig
Ik voelde paniek. Ik had geld, maar kon er niet bij. Toen ik belde met de bank om te vragen of ik het toch kon opnemen, kreeg ik een keihard ‘nee’. Of ik moest een gigantische boete betalen, waardoor ik alsnog een groot deel van mijn spaargeld kwijt zou zijn. Het voelde alsof mijn eigen geld gevangen zat en ik er zelf het slot op had gezet.
Uiteindelijk moest ik geld lenen van mijn ouders. Niet iets wat ik graag doe, maar ik zag geen andere uitweg. Die maanden voelden als falen: ik was iemand die haar geldzaken altijd goed op orde had en ineens zat ik te bedelen om hulp. En mijn spaargeld? Dat stond daar maar, vast, onaantastbaar.
Nog drie jaar te gaan
Inmiddels werk ik weer, maar ik voel nog steeds de frustratie van toen. Elke keer als ik mijn bank-app open en die 12.000 euro zie staan onder ‘spaardeposito’, krijg ik een steek in mijn buik. Over ruim drie jaar komt het vrij. Tot die tijd kan ik er alleen maar naar kijken.”
Tips van Nicole van Raisin
Nicole van Roekel van Raisin is goed onderlegd in geldzaken en geeft tips bij dit soort problemen: „De situatie waarin Tamar terecht is gekomen laat zien dat je alleen spaargeld moet vastzetten dat je voorlopig écht kunt missen. Het lijkt erop dat Tamar onvoldoende buffer had op haar vrij opneembare spaarrekening waar ze op elk gewenst moment bij kon. Het algemene advies is om een buffer van drie tot zes maanden aan vaste lasten aan te houden. Zorg er dus eerst voor dat je dat op orde hebt, voordat je besluit te starten met depositosparen.
Is je vrij opneembare spaarbuffer hoog genoeg? Dan kun je overwegen om een deel van je spaargeld boven die buffer voor een langere tijd vast te zetten op een spaardeposito. Zeker in tijden van dalende spaarrentes, waar we nu mee te maken hebben, kan dat interessant zijn. Depositosparen kan bij sommige banken al vanaf één maand. De rente staat ook vast gedurende de looptijd en is vaak wat hoger dan op een normale spaarrekening.
Depositoladder
Door te werken met een depositoladder voorkom je dat al je spaargeld voor een heel lange tijd vast staat. Je spreidt een bedrag aan spaargeld over verschillende deposito’s. Stel dat je 10.000 euro spaargeld hebt, dan kun je dat bijvoorbeeld als volgt doen:
- Zet 2000 euro vast voor drie maanden
- Zet 2000 euro vast voor zes maanden
- Zet 2000 euro vast voor een jaar
- Zet 2000 euro vast voor drie jaar
- Zet 2000 euro vast voor vijf jaar
Na drie maanden komt er alweer een deel van je spaargeld vrij (met rente). Dat kun je vervolgens weer vastzetten voor een bepaalde periode of op een vrij opneembare spaarrekening zetten, omdat je het verwacht zeer binnenkort nodig te hebben. Met een depositoladder blijf je dus flexibeler, kun je veel beter plannen met je spaargeld en tegelijkertijd profiteren van hogere rentes door je geld voor een bepaalde periode vast te zetten.
Ook kun je bij sommige deposito’s je geld tóch terughalen, ook als de looptijd nog niet is verstreken. Sommige banken maken op aanvraag een uitzondering, bijvoorbeeld in geval van ziekte, werkloosheid of echtscheiding. Je betaalt dan soms wel een boete en/of krijgt gewoonweg geen rente, maar je krijgt wel je inlegbedrag terug. Omdat Tamar werkloos raakte, zou ze dit dus nog kunnen checken bij de voorwaarden van haar bank.”
Nicole van Roekel is goed onderlegd in geldzaken en is financieel copywriter bij spaarplatform Raisin. Nederlandse spaarders kunnen via dit platform gratis onbeperkt spaarrekeningen en spaardeposito’s openen bij banken in Europa tegen hoge spaarrentes.
Lezen over financiële fouten die onze lezers maakten én het advies daarvoor? Check dan deze artikelen:
Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.
