Iedereen heeft weleens een geheim, een leugentje om bestwil, iets wat ze liever niet hardop zeggen. In Metro’s rubriek Opgebiecht durft een Metro-lezer dat toch te doen. Deze week: Norah (43) spaart stiekem 400 euro per maand achter de rug van haar man om.
Norah: „We zijn al tien jaar samen, mijn man en ik. De eerste zeven jaar daarvan waren perfect, ik was echt dolgelukkig. Over die ‘seven year itch’ deed ik vooraf lacherig, dat zou ons niet gebeuren. Nu denk ik daar anders over.
Stroeve gesprekken
De laatste jaren zijn we elkaar namelijk ergens kwijtgeraakt. We hebben geen lol meer samen, geen echte gesprekken, we praten alleen nog over de dagelijkse dingen. Wie er kookt, wie de boodschappen doet en meer van dat soort basale onderwerpen. Vaak lopen die gesprekken ook nog superstroef of erger, krijgen we er felle discussies over – soms met dikke bonje tot gevolg.
Ik heb er lang over nagedacht, want eigenlijk ben ik niet het type dat snel het bijltje erbij neergooit. Toch heb ik een paar maanden geleden stiekem een aparte spaarrekening geopend, alleen op mijn naam. En daar maak ik elke maand 400 euro naar over, van mijn eigen salaris. Mijn man weet dat niet, en dat is ook precies de bedoeling.
Financieel niet zelfstandig
Het voelt nog niet echt alsof ik iets verkeerds doe, maar eerder alsof ik eindelijk voor mezelf zorg. Ik ben namelijk nooit echt financieel zelfstandig geweest. Toen we trouwden, ging ik minder werken. Hij verdiende meer en vond het prima als ik een stapje terugdeed, ondanks het feit dat we er bewust voor kozen geen kinderen te krijgen en die vrije uren dus puur voor mezelf waren. Eerlijk is eerlijk, dat was een luxe. Maar toen ging alles tussen ons nog goed. Nu voelt het alsof ik vastzit in een situatie waarin ik geen kant op kan.
Overigens voel ik me alsnog weleens schuldig hoor, want het is natuurlijk wel een geheim dat ik met me meedraag. Maar ik ben ook boos op mezelf omdat ik het zover heb laten komen. Dat ik nooit eerder aan mijn eigen toekomst heb gedacht en te veel op mijn man heb geleund.
Stukje verwerking
Ik wil ook niet zomaar bij hem weg, maar mocht het moment ooit komen dat ik wél besluit te gaan, wil ik niet financieel onafhankelijk zijn. Soms stel ik het me ook voor, dat ik op een dag genoeg heb gespaard om een klein appartement te huren, een plek voor mezelf te hebben en ik eindelijk weer een beetje op adem kan komen. Gewoon rust en geen gedoe. Die spaarrekening is daarvoor een eerste stap. Misschien een stukje verwerking ook, omdat het voelt als iets van mezelf. Ik heb het gevoel dat ik ergens naartoe werk, al weet ik nog niet precies wat of wanneer.
Misschien komt het daadwerkelijke moment nooit, en besluit ik te blijven, omdat onze relatie weer positief verandert. Maar eerlijk gezegd zie ik dat niet zo snel gebeuren. En mocht het misgaan, dan heb ik in elk geval iets voor mezelf opgebouwd.”
Vanwege privacy in combinatie met gevoelige onderwerpen zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bekend bij de redactie.
Meer lezen over de geheimen van lezers? Deze situaties waren in de afgelopen maanden favoriet:
Opgebiecht: ‘Ik durf geen nee te zeggen op werkklusjes, maar ik loop over’
Opgebiecht: ‘Ik draag soms kleding met het kaartje er nog aan en stuur het daarna terug’
Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.
