We genieten veelal van de geur van regen, maar waarom is dat?
Foto: Unsplash
Iedereen kent ‘m: die typische, frisse geur na een zomers buitje. Je stapt na de regen naar buiten, haalt diep adem en denkt: héérlijk.
Maar waar komt die geur na een bui vandaan? En waarom vinden zoveel mensen ’m zo fijn?
Zo heet de geur een regenbui
Die lekkere regenlucht heeft een naam, weet meteoroloog Johnny Willemsen van Weeronline. En niet zomaar eentje. De geur heeft de naam Petrichor. Petrichor komt uit het Oudgrieks: Petra betekent steen, Ichor was in de mythologie het ‘bloed van de goden’. De term werd in 1964 bedacht door twee Australische wetenschappers, Isabel Joy Bear en Richard Grenfell Thomas.
Petrichor ontstaat als regen op droge grond valt. „De moleculen verantwoordelijk voor deze geur zijn ontstaan, door chemische reacties van plantenresten en bacteriën, tijdens droog en warm weer”, legt Willemsen uit. „Deze moleculen bevinden zich op de grond en wanneer het regent kunnen deze moleculen zich mengen met lucht en komt de geur vrij.”
Vooral op zand- en kleigronden, zoals in grote delen van Nederland, verspreidt die geur zich goed. En het werkt het best bij een lichte regenbui, niet bij noodweer.
Hierom vinden we regen lekker leuken
Maar waarom vinden we het nu zo’n fijne geur? „Sommige wetenschappers denken dat dit komt doordat onze voorouders zeer afhankelijk waren van het weer en vooral van regen. Na een periode van droogte ervaarden zij een euforisch gevoel als het regende.”
Maar het kan ook iets veel makkelijkers zijn, namelijk: associatie. Voor veel mensen roept de geur van regen herinneringen op aan zwoele zomerdagen, waarin je buiten bent, het warm is, en een korte bui juist verfrissend voelt in plaats van vervelend. Denk: barbecue onder een afdak, geurige stoeptegels, op blote voeten door nat gras.
Geld maakt (niet) gelukkig: ‘Ik mis het luxe leven als expat’
Opgebiecht: ‘Ik gooi overgebleven eten stiekem weg’
Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.
